Hepimizin sevdiği bir şiir en azından mutlaka bir mısra vardır değil mi kendini içinde bulduğumuz. Bunların tamamı kadınlarla ilgili gelir bana hep. Kadınların gidişleri, kadınlarına ulaşamama, kadınlara duyulan özlem. Kadınları terk eder ayrılık şiiri olur, kadınlarına ulaşamazlar yalnızlık şiiri olur şairlerin. Bizde doğuştan acı çekmeye meyilli doğmuşuz ya, hemen benimseyip şiirlerde ki kadınlara aşık oluyorsunuz. Öyle kadınlar aramaya başlıyorsunuz. Sonra bulamayıp elinizdeki biz kadınları vasıfsızmışız gibi yargılıyorsunuz. Haksız mıyım beyler? Bir kadının kirpik diplerine kadar sevildiği şiirlere aşık oluyorsunuz da biz karşınızdaki kadınları neden sevemiyorsunuz. Günümüzde ellerimiz çok mu cif kokuyor? O zamanlar çamaşır suları yaygın değil diye mi lavanta kokmayan ellerimiz suçlanıyor? Bizde bir eksik yok beyler siz şair gibi sevemiyorsunuz. Hiç bu açıdan düşündünüz mü? Neyse asıl amacım sizden yana olmak bu gün. Bir gün şiirleri karıştıyorum, işte bilirisiniz derinden etk...