Ozturcos Blog

Günün anlam ve önemine kısaca değinip işime bakacağım. Öncelikle bugünü yani sevgililer gününü kim buldu, niye buldu, amacı neydi falan bunlar üzerinde duralım. Kimin bulduğu aşikâr efenim, sevgili olmuş bir çiftin icadı olmalı. Amaçları neydi tam olarak emin değilim ama şu olabilir: “Bizim kadar mutlu olanlar bu günü hep kutlasınlar aşkım!” Olay bu. Sonra başka bir sevgili çift onlara özeniyor bezeniyor 14 Şubatı sevgililer günü niyetine kutluyor. Gel git döneminden sonra topluma yayılıyor bu olay, ver elini sevgililer günü işte… Her yıl birçok enteresan olayların yaşanmasına neden olan gün. Sevgilisi olmayanların isyanlara düştüğü gün bugün. Sevgilime ne alayım kafasını yaşayanların, mağazaların en çok para kazandığı günlerden biri bugün. Şimdi kampüste yürürken bir grup erkeğin konuşmasına saniyeler içinde tanık oldum. İçlerinden birinin söylediği şuydu, tam yanından geçerken: “Ya ömürlük ya günlük olacak kanka” hemen kafamda bir değerlendirme yaptım. Günlük sevgiliyi direk eliy...

Bir “Bulutsuzluk Özlemi” şarkısıdır “Rüzgâr” bugün dinlerken takıldı dilime, akorlarına baktıktan sonra da çalmaya başladım gitarda. O kadar sade ki şarkı sözleri… en sevdiğim sözse “Ne olacak bu işin sonu, ne olacağım ben” Sonu belli olmayan bir oyunun içinde garip rollere bürünmüş, karşımıza kimin çıkacağını az buçuk tahmin ederek yaşıyoruz sonraki adımımızı. Garip bir serzenişte bulunabilirim. Bir kadın hayal ediyorum, benim boylarımda, düz saçlı, beyaz tenli, küçük burunlu, renkli gözlü, kan dudaklı, siyah saçlı. O kadar sade giyinsin ki ayakları çıplak kalsın istiyorum, o kadar hafif giyinsin ki rüzgârda savrulsun istiyorum. Bir de benim olsun istiyorum, onu o kadar kıskanmak ve hiç boğmamak istiyorum. Ellerini tutuğumda, kalbine dokunduğumda korkmak istiyorum “ya kaybedersem” diye. Beni sevsin istiyorum ama her gün söylemesin. Ara ara ve o kadar sessiz söylesin ki duymasın kimse. Bilmesinler beni sevdiğini, anlamasınlar hatta sezmesinler, dokunmasınlar… Çocukken sevmek is...

   Durduk yere yanına gelir, belki yanına oturur, belki bir şeyler sorar. Konu açılır, artık konuşuyorsunuzdur. Sorular döner ortada, sadece konuşturmak için sorulan sorular... Ses tonunu beğendiği için bile bir iki ekstra soru düşer aklına... Hoşuna gitmiş de olabilirsiniz. Sanki sizin hoşunuza gitmedi bu belirsiz ilgi? Hadi devam ettirelim mi?    Hiç tanımadığın biriyle dost olmak, insanı korkutur bir nebze... Kimsin, nesin, nereden geldin? Hayatıma neden girdin? Ne kadar kalacaksın? Beni kendine bağlayacak mısın? Gidecek misin? Gidersen üzülür müyüm? Seni sevmiş olabilir miydim? Biraz fazla düşündürür sizi. Tanımak uzun sürer ve sürdüğü sürece canın sıkılır. O kadar zor değil diyenlerde var. Evet, çok mu zor biriyle tanışıp, iki gün sonra sevgili olmak? Komik gelebilir ama gülmeyin, seninde amacın bu olmuş olabilir zamanında, yada şuan bile.    Konuşmalar sıklaştı ve artık "dost" kavramını benimsediniz. Tamam oldu birinci amaç başarılı oldu. Dost n...