Alışıyoruz öyle ya da böyle. Su akıyor ve yolunu buluyor, biriktiği yerde yükseliyor ve ne kadar büyükte olsa engel bir şekilde aşıp geçiyor. Şarkılar, şiirler yazdırıyor insana ya da böyle boş ve uzun yazılar. İsteyerek yapıyorsan sorun yok, normal bir depresyon tedavisi. İçini dışa aktarmalısın yoksa mide bulantısından geberebilirsin. Bir ağacın gölgesindeyiz şimdi… Önemli olan ne biliyor musun? Önemli olan benim onu düşündüğüm gibi, onunda beni düşünüp düşünmediği? Bu sorunun cevabını bilsem ne olur ki? Değişmeyeceğini bildiğim duygularıma yenisini mi ekler? Bilmemek daha iyi, içini kemiriyor çok dişli fare gibi ama dayanmak zor olsa da, alışıyorsun öyle ya da böyle. İçimden gelenleri açıkça söylemiyorum, sadece sana değil hiç kimseye, çünkü: sürekli değişiyorlar. Bugün sana aşıksam, yarın başkasına aşığım, bugün seni sevdiğimi söylüyorsam yarın emin olamıyorum, tıpkı senin gibi, çünkü seni tanıyorum. Tanımaktan kastım şu aslında, hepimiz aynı yolun yolcusuyuz, yapacağımız, ...