Ozturcos Blog

Öyle zamanlar olur ki, başta kendini üzmemek için susarsın, koyu bir karanlığa bakıp sonunun gelmeyeceğini bilerek hemde. İçinde bir şeyler muhakkak sıkar seni, hele kalbin buna hiç gelemez, kırılır pul olur. Öyle anlar var ki, söylenecek o kadar söz olur ki... Sen susarsın, o üzülmesin diye, sen kendine ağlarsın o bilmesin diye. Hep onun için harcarsın kendini, yinede kaybedersin, zaten alışıksın dimi? Unutmanın mümkün olduğunu düşünürsek, size yemin ederim ki en önce canınızı yakan insanlardan kurtulmak isterdiniz. Akla geldikçe hüznün bedene çöküşünü kaldıramaz her beyin. Bir yerde sonra salıyorsun çayıra. Bide "tükürdüğümü yalamam" olayı var, kim tükürüğünü yalar ki? O tükürük hiç çıkmamış olsa ağzından zaten hep içinde kalacak. Daha bebekken kusmaya başlıyoruz oysa. Akıl bazı şeyleri hazmedemiyor sıçıyorsun ortalığa. Hep onun hatası yüzünden değil mi? Aman üzülmesin, aman kırılmasın, aman benden soğumasın diye diye, götümüzü yırtıyoruz. Kurşunun önüne atlayacak kadar da ...

Erken unutulmak ne demek? Takıldım bu soruya, irdeleyelim biraz dimi? Bak şimdi öncelikle şunu sormak gerek; Neden unutuyor ki? Unutmasını gerektiren bir durum mu var yoksa başka şeyler, bizim bilmediğimiz şeyler varda mı, unutmalı? Ayrıca nasıl unutuluyor ki? Var mı öyle şey… Önemli soru: Unutabilen var mı? Benim bir hayatım var, içinde insanlar falan var, cansız varlıklar da var. Kalabalık bir hayatım var. Ben mutluyum dimi hayatımdan? Şimdi iyi insanlarda var, tanışıklığımda var, seviyoruz birbirimizi, geçinip gidiyoruz. Her şey normal, her şey sıradan… Aramızda bir sorun mu olmalıydı? “Neden beni unutsun?” diye düşünelim. Ona küfür mü ettik, kırdık mı, vurduk mu, kandırdık mı, öptük mü? Ne yaptık beyler! Daha yaratıcı bir fikri olan var mı? Soğuk bir dönem yaşıyor olabiliriz onunla, uzun zamandır da konuşmuyoruz öyleyse. Bir şekilde günde bir kere aklına gelebiliyor, sanıyorum onun içinde geçerli. Ama konuşmuyoruz dimi? Geçerli bir sebebi var diyelim bide. İkisinden bir...