Ozturcos Blog

Öyle zamanlar olur ki, başta kendini üzmemek için susarsın, koyu bir karanlığa bakıp sonunun gelmeyeceğini bilerek hemde. İçinde bir şeyler muhakkak sıkar seni, hele kalbin buna hiç gelemez, kırılır pul olur. Öyle anlar var ki, söylenecek o kadar söz olur ki... Sen susarsın, o üzülmesin diye, sen kendine ağlarsın o bilmesin diye. Hep onun için harcarsın kendini, yinede kaybedersin, zaten alışıksın dimi? Unutmanın mümkün olduğunu düşünürsek, size yemin ederim ki en önce canınızı yakan insanlardan kurtulmak isterdiniz. Akla geldikçe hüznün bedene çöküşünü kaldıramaz her beyin. Bir yerde sonra salıyorsun çayıra. Bide "tükürdüğümü yalamam" olayı var, kim tükürüğünü yalar ki? O tükürük hiç çıkmamış olsa ağzından zaten hep içinde kalacak. Daha bebekken kusmaya başlıyoruz oysa. Akıl bazı şeyleri hazmedemiyor sıçıyorsun ortalığa. Hep onun hatası yüzünden değil mi? Aman üzülmesin, aman kırılmasın, aman benden soğumasın diye diye, götümüzü yırtıyoruz. Kurşunun önüne atlayacak kadar da ...

Gözlerimden akan yaşın dudaklarıma ulaşması, gözlerimde biriken gözyaşının ortadan üç parmağımla silinmesi ve derin bir aah!.. İsmine bakarak bir çok çıkarımda bulunabileceğimiz bir ad değil "İncir Reçli" nedir, ne değildir bir merak aldı beni, en iyisi izlemeli... Oyuncuları pek tanıdığım söylenemez keza yönetmeni Aytaç Ağırlar'ıda. 2010 yapımı bir dram - romantik filmi. Filmin başları klasiklerden sayılır, sıkılmaya bile başlayabilirdim. Keskin dönüşleri barındırdığına inanıyorum. Onlardan biri "sevişmek yok" sözüydü. O esnada niye sevişmek yok falan dediğini anlamıyoruz ki altında bir anlamda aramıyoruz. Adam, kıza aşık olur yavaş yavaş, kızda adama tabii. Gel zaman git zaman, aralarında halen bir ilişki yaşanmamışken -ki bunun için hiç bir atak yok adamdan- böyle minik bir yer geldi, dudaktan öpme sahnesi gibi duruyordu -biz gözlerimizi kapadık ama- hop... kız başını erkeğin omzuna düşürdü. "Sevişmek yok." Tramvayda geçen sahne ikinci dönüm nokt...