Dersten çıktığında oldukça bitkin bir haldeydi. Nedense son birkaç haftadır doğru düzgün uyuyamıyor, sürekli kâbuslar görüyordu. Çok sık rüya gören biri de değildi normalde. Ama bu kâbuslar onu ve karısını o kadar çok yoruyordu ki en sonunda karısı onu bırakarak rahat bir uyku çekmek için tatile gitmişti. Başını öne eğip derin bir nefes aldı. Kahverengi ceketini, keten bej pantolonunu ve bej ayakkabılarını son bir kez daha kontrol edip yürümeye koyuldu. Rektör onu görmek istiyordu. Tamam, belki karısı gittiğinden beri fazla bakımsız, kontrolsüz ve mutsuz görünüyor olabilirdi ama bunu derslerine hiç yansıtmamıştı. Hatta çalışmanın daha iyi olduğunu düşünerek depresyon içerisindeyken izin hakkını bile kullanmamıştı. Bu yaşlı kel ne diyecekti acaba? Her neyse diye düşündü ve kapıyı çaldı. İçeri girdiğinden Bay Gordon’u sandalyesinde oturmuş balıklarıyla ve bitkileriyle buldu. —Beni çağırmışsınız. Diyerek gülümsedi. Bay Gordon: —Otur b...