Bir “Bulutsuzluk Özlemi” şarkısıdır “Rüzgâr” bugün dinlerken takıldı dilime, akorlarına baktıktan sonra da çalmaya başladım gitarda. O kadar sade ki şarkı sözleri… en sevdiğim sözse “Ne olacak bu işin sonu, ne olacağım ben” Sonu belli olmayan bir oyunun içinde garip rollere bürünmüş, karşımıza kimin çıkacağını az buçuk tahmin ederek yaşıyoruz sonraki adımımızı. Garip bir serzenişte bulunabilirim. Bir kadın hayal ediyorum, benim boylarımda, düz saçlı, beyaz tenli, küçük burunlu, renkli gözlü, kan dudaklı, siyah saçlı. O kadar sade giyinsin ki ayakları çıplak kalsın istiyorum, o kadar hafif giyinsin ki rüzgârda savrulsun istiyorum. Bir de benim olsun istiyorum, onu o kadar kıskanmak ve hiç boğmamak istiyorum. Ellerini tutuğumda, kalbine dokunduğumda korkmak istiyorum “ya kaybedersem” diye. Beni sevsin istiyorum ama her gün söylemesin. Ara ara ve o kadar sessiz söylesin ki duymasın kimse. Bilmesinler beni sevdiğini, anlamasınlar hatta sezmesinler, dokunmasınlar… Çocukken sevmek is...