Ozturcos Blog

Çok kısa konuşacağım, dinleyebilirsin beni birkaç dakikalığına? 157680 saatten fazla yaşadığımı biliyorum. Bu zaman içinde yaşadığım onca olayı hatırlamam çok zor değil mi? Sadece akılda kalabilen ve hayatını etkileyen, kökten değiştiren olayları hatırlayabilirsin. Onu da bir süre sonra unutmazsan eğer… Çocuk yaşta yaşadığın olayı son günlerde tekrar yaşadığında üzerinde çokta durulmaz. Aradan onca zaman geçmiş neticede. Bir şey bir kere olacak diye kaide yok elbette. Yani takıldığım nokta şurası ki; Bir şey yaşıyorsun, aradan az bir zaman geçiyor, yaşadığın olayın tıpkısının bir benzerini tekrar yaşıyorsun, evet evet! “Dejavu“ diyorlar ona. “Sinirden gülmek” deyimini gözünün içine kadar sokan olaydır. Kafayı bulandırır. Sık sık oluyorsa akıl sağlığının yitirilmesine işarettir. Kişiyi mutsuz eder, can sıkar, kötüdür. Tekrarlanan olay, bedensel ve ruhsal zararlarsa of! Kaç kurtar kendini… Ama nereye? İstanbul’da bir deprem olsa, hani o büyük depremden söz ediyorum, yollar moloz yığınıyl...

Bazen rüyayla gerçeği karıştırdığımız anlar olur. Genelde de mutlu anılarla doludur. Çoğu rüyadır zannımca. Gerçek olmasını o kadar dilemişiz ki, rüyasını görünce gerçekten olmuş gibi kabul ediyoruz. Edebiliyoruz o kadar iyimser, mutlak bakıyoruz olaya.Yaşanılmadığını öğrenince ümitsizliğe kapılan oluyor mu? Belki bir gün he? İhtimaller denizi... Şarkılarda öyle değil mi sanki? Benim yerime bir başkası "sevgiliye" edilebilecek en iyi/kötü sözleri söylerken biz içimizi/kalbimizi rahatlatabiliyoruz fakat şarkıya eşlik etme koşuluyla. Ne var ki, düşlere dokunamıyoruz. Peki ama neden görüp, duyabiliyoruz? Bilim kurgu filmlerinde mantık arayan insan örneği olabilir miyiz? Bunların aksini de düşünelim. Gerçekten olmuş bir olayın üstüne gelen garip rüyalar serisine inanmak mı kolay, yoksa milyoner olduğuna inanmak mı? Yine o kadar dilemiş olmalıyız ki, istediğimizi yapabilmiş ve bir başarı sağlamışızdır. "Bu bir rüya mı?" sorusu sorarız, hatta "Yine mi rüya görüyor...