Ozturcos Blog

Sokak ziyafetlerinin en güzel yaşandığı günler gelmişti. Her taraf taze kan ve et kokularıyla dolmuştu. Beyaz kemiklerin pembemsi halleri, parçalanmış organ kalıntıları ve tanımsız et parçalarının sokağa saçıldığı güzel bir gün... Günleri yarı aç yarı tok geçen et yiyen arkadaşlarımızın mutlu günü. Bu dört günlük süreç içerisinde karınları bir daha bu kadar pek doymayacak ve şansları yaver gitmezse yine aç kalmaya devam edeceklerdi. Bir yerde kendi ailelerinden birinin ölümüne göz yumarken, diğer taraftan hayatta kalmak için birilerinin ölmesini bekleyen grup içerisinde yer almaktı işin garibi.  İnsanlar kurban bayramını yaşarken sadece kendilerini düşünmüyorlardır dimi? İhtiyaç sahiplerine poşetlenmiş et verirken, işe yaramadığını düşündükleri yada arta kalan et, kemik parçalarını sokak hayvanlarına yem olarak veriyorlardır. Ne kadar etik(!) Bolca yağmur vardı dışarıda. Yerler ıslak ve tertemiz. Sel her şeyi alıp götürmüştü, ekmek kırıntısı bile yoktu. Sonra birden bir ses d...

Önce yapılan işin özünü değil, görünüp geçen tarafını kınıyorum. Hiç unutulmaması gereken manevi değerlerin sadece belli başlı günlerde hatırlanması ve o günler dışında hiçbir faaliyetin gerçekleştirilmemesine üzülüyorum. Bir güzellik yapıyorlar ama devamlılığı olmuyor. Senede bir kere eğlenmek kime yeter? Ya da senede bir kez hatırlanmak? Her ne kadar bu sistemi kınasam da, en azından onların hatırlandığı günde elimizden geleni yapalım istedik. Bugün Nisan çocukların senede bir kez hatırlandığı gün… Akdeniz Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanlığı, Akdeniz Üniversitesi Özel Gereksinimli Kişiler Uygulama ve Araştırma Müdürlüğü ve son olarak Akdeniz Üniversitesi Bilincimiz Engelsiz Tercihimiz Akdeniz Topluluğu tarafından organize edilen etkinlikte çeşitli aktiviteler yer aldı. Spordan, yemeğe, eğlenceden müziğe kadar her şey düşünülmüştü. Üniversitenin BESYO çim sahasında gerçekleştirilen etkinliğe katılan çeşitli okullarda vardı. Küçük büyük, ailesiyle gelen çocuklar ve...

Toplanın beyler bayram konuşması yapıyorum sizlere. Evet, aslında çıkış noktası “kaç kez bayram görebilir ki insan?” sorusudur. Gerçekten ortalama bir insan ömrüne kaç bayram sığıyor? Yılda 2 dini bayram olmak üzere bir sürü milli bayram var. Düz hesap yapıyorum bide abartmadan, ortalama 10 bayram diyelim. Diyelim mi? Dedik bile. Bu bayramların nedenleri var elbette. Neden şeker dağıtılıyor çocuklara, harçlık veriliyor? Neden kurban bayramında çeşitli hayvanlar kesiliyor? Aslında kısa kısa bilgi versem iyiydi ama araştırma yapmanızı isterim. Milli bayramlarda zaten olay belli elin ülkenin bayrağını al dökül şehir meydanlarına, okullarda, resmi kurumlarda gayet resmi bir ortam içerisinde kutlanıyor şiirler, yazılar, gösteriler vesaire, güzel etkinlikler oluyor. Bu bayramların insanlara kattığı anlamlar vardır. 29 Ekimi 1923 hadisesini düşünelim. Her yıl bu günü neşeyle kutlamamızın nedeni anlatılmakla tükenmez. Bu durumda kutlamak elbette normal bir hal alır. Unutmamızı engeller...