Bir varmış, bir yokmuş... Birileri varmış, birileri yok olmuş. Gidenler olmuş, Kalan yok olmuş. Çok mu geç olmuş? "Daha dün gibi" deyişi fena bir şekilde bozguna uğratıyor zamanı, niye mi? Çünkü hissettiklerin o günle eş değerdi, şimdiyse çok farklı değil mi? Yaşam çizgisinde eğri büğrü hatlar görülebilir. Tempolu bir yaşam arzu edenler için çizgiler daima yukarı yönlüdür. Daha vasat bir yaşam dileyenler -ki, gayet zordur- ortalamanın daha altında dolaşırlar. O çizgi ki, kalp atışlarıyla denktir. Çizginin neresinden dalgalandığın mühim. Kemanı bilirsin, dört tel, dört ayrı tel, dört ayrı hayat... Birde keman yayı var, onu da bilirsin. Hangi hayatın (telin) neresinden dokunacak dersin? O yay, sihirli bir asa gibidir belki, avutur çoğunlukla. Baştan sona değişmezsin, yoktur öyle dünyalar merak etme. Daha çok çocuk avuntusu gibidir. Birkaç saatlik işte. Can çeker, can ister, can fenadır. Ama hep kendinedir, şikayeti yoktur kimseye. Niye olsun ki? Yetmek kendine ne nefis bi...