Ozturcos Blog

İyi müzik yapanlardan hep aynı tadı almak isteriz. Ne zaman yeni bir şeyler üretecekler diye düşünür, bekler dururuz. Nitekim tüketim bizim işimiz(!) Çabuk eskitiriz, bir kenara atıverir, yine yenisini bekleriz. Popüler kültürün, popüler müziğe etkisi olmuş bu durum. İyi müzik yapanlar için bu geçerli değildir elbette. Seninle beraber büyüyen şarkılar olur, seninle beraber yaşlanan şarkılarda olur. Seninle beraber ölmeyen nice şarkı olur. İyi işlerin ömrü de uzun olur. Bakınız: Vega! Yıldız olanı değil, kalplerde tat bırakan, müzik grubu olanı... 1999 yılında "Tamam Sustum" dediler, 2002'de "Tatlı Sert" konuştular, 2005'de "Hafif Müzik" ile yüreklere iz bıraktılar ve dediler ki: "iz bırakanlar unutulmaz". En sevdiğim şarkılarının bulunduğu albümdür "Hafif Müzik" tam meşreplik! K9, Elimde Değil, Serzenişte, Mendil, Yalnızca Ben Yüzlerce Sen, Uçları Kırık, Yok, Hafif Müzik, Yanıyor Zaman, O Şarkı, Sokaklar Tekin Değil, Ankara....

Bir varmış, bir yokmuş... Birileri varmış, birileri yok olmuş. Gidenler olmuş, Kalan yok olmuş. Çok mu geç olmuş? "Daha dün gibi" deyişi fena bir şekilde bozguna uğratıyor zamanı, niye mi? Çünkü hissettiklerin o günle eş değerdi, şimdiyse çok farklı değil mi? Yaşam çizgisinde eğri büğrü hatlar görülebilir. Tempolu bir yaşam arzu edenler için çizgiler daima yukarı yönlüdür. Daha vasat bir yaşam dileyenler -ki, gayet zordur- ortalamanın daha altında dolaşırlar. O çizgi ki, kalp atışlarıyla denktir. Çizginin neresinden dalgalandığın mühim. Kemanı bilirsin, dört tel, dört ayrı tel, dört ayrı hayat... Birde keman yayı var, onu da bilirsin. Hangi hayatın (telin) neresinden dokunacak dersin? O yay, sihirli bir asa gibidir belki, avutur çoğunlukla. Baştan sona değişmezsin, yoktur öyle dünyalar merak etme. Daha çok çocuk avuntusu gibidir. Birkaç saatlik işte. Can çeker, can ister, can fenadır. Ama hep kendinedir, şikayeti yoktur kimseye. Niye olsun ki? Yetmek kendine ne nefis bi...

Malt grubunun en kısa ve en kırıcı şarkılarından biridir. Piyano versiyonuyla daha da kısalan şarkıyı art arda birkaç defa dinlemek şarkıya duyulmuş samimiyeti bozmuyor. Şarkılarda samimiyet elbette aranmalıdır. Ve ürettiğim ama kanıtlayamadığım bir teorime göre popüler olan şarkı samimi sözlere sahip olsa da, herkes tarafından benimsenip sahiplendiği için şarkının özerkliğini bir hayli bozuyor. Daha az duyulmuş ve bu şarkıda da olduğu gibi hikaye anlatan dizeleri kendime daha yakın buluyorum. Hani şarkının içine gizlemiş bir belirsizlik hali var ya, farkında mıyız bilmiyorum ama o his hepimizin içinde var. Belki az, belki biraz daha çok... Bunun nedeni cevabı olmayan birkaç basit sorudan ibarettir. Ama şu da büyük bir gerçek ki; Bu gizemi, belirsizliği bir büyü olarak kabul edecek olursak, o büyünün, illüzyonun hangi işlemlerden geçip, bize nasıl sunulduğunu , yani havada kalan soruların cevaplarını bulduktan sonra o büyü yok olacaktır. Evliliğin aşkı öldürdüğü söylemiyle de küçük b...

Badem grubunun son albümleri hakkında bir eleştiri yapmanın zamanı geldi. Bu yeni albümlerinde Badem'İn gerçekten konukları var. Pop-Rock tarzı müzik yapan grubun üyeleri: Barış Bahçeci (vokal, gitar, perküsyon),   Mustafa Kemal Öztürk (vokal, piyano),  Doğaç Başaran (bas gitar, vokal),  Mert Özdemir (Gitar, banço, mandolin, vokal),  Emre Yıldız (davul, perküsyon) 'dan oluşmakta. Albüme konuk olan sanatçılar ve eşlik ettikleri şarkılar: 01. Uyan (Badem Ve Vega) 02. Değişmem (Badem Ve Öykü Gürman) 03. Yorgunum (Badem Ve Cahit Berkay) 04. İntizar (Badem Ve Nilüfer) 05. Sonsuz Aşk (Badem Ve Halil Sezai) 06. Geceyedir Küsmelerim (Badem Ve İlhan Şeşen) 07. Ala Gözlerini Sevdiğim Dilber (Badem Ve Gülçin Santırcıoğlu) 08. Aşkın E Hali (Badem Ve Feridun Düzağaç) 09. Gittiğinden Beri (Badem Ve Zeynep Casalini) 10. Sensiz Olmam (Badem Ve Deniz Özbey Akyüz) 11. Sen Ağlama (Badem Ve Serkan Çağrı) 12. Kalpsiz (Badem Ve Özlem Tekin) 13. Bir Ben Gibi Sev (Badem Ve Badem) ...

Melis için hiç olumsuz bir şey duymadığım için seviniyorum aslında. Elde avuçta kalan, kendi kabuğunda büyüyenlerden birisi. Vıdıvıdılasyon konusu olan şarkısı: " Melis Danismend - Her Şey Normal " adını taşıyan ve "Bin Doz Öfke (2012)" albümünün en sevilen şarkılarından biridir. "Hepimiz en az bir kere çok eğleniyorum taklidi yapmadık mı? Her şeye dışardan bakıp içerdeymişiz gibi kahkaha atmadık mı? Hepimiz en az bir kere çok seviyorum taklidi yapmadık mı? Eski bir yüzü unutmak için yeni yüzlere bakıp pişman olmadık mı?" Şarkının başında bu dört soru aslında hiç çalışmadan girdiğimiz bir sınavın 5 dakikada bitmesi gibi geldi bana. Boş bir kağıt uzatarak hocaya, yüzümüzde kas hareketi yokken, ayrıca gözler bile neredeyse kapanacak kadar kısık durumdayken... Hepimizde olmuştur bu (yani birini sevmiş/sevmiş gibi yapmış/hiç sevmemişlik) duygusu. Birini böyle bir şeyle kandırmak ne kadar insancıl olabilir ki? Taklit yapmak zor iş değil, yalan zaten ekmek a...

57. Eurovision şarkı yarışmasına Türkiye’den Can Bonomo “Love me Back” adlı şarkısıyla katıldı. Sahneye 18.sırada çıkan Bonomo aldığı 112 puanla 7.oldu. Tüm beklentilerin ilk üç üzerinde yoğunlaşmasından dolayı sonuç, hayal kırıklığı gibi görülebilir fakat ortalama bir sonuç elde ettiğimize inanıyorum. Şarkı çokta hoşuma gitmese de “gideri vardır” dedik ve sonucu merakla bekledik. Performansı izlerken ilk dakika içinde hiç hoşuma gitmedi ama sonlara doğru, özellikle “haydee!” coşkusundan sonra gözüme daha bir sempatik görünmeye başlasa da 7.sıradan ileri gidemeyecekti. Yarışmanın Azerbaycan’da düzenlenmesinin de bir etkisi vardır ki mutlaka, şarkı sonunda büyük bir reaksiyon aldı. Ayakta alkışlandığı görüldü. Takip edebildiğim kadarıyla ve göze çarpan ülkeler için tuttuğum notlar arasında şunlar var: Yarışma İngiltere’nin her sene tekrarladığı o zevk vermeyen şarkılarından birisiyle başladı. Rusya’nın yaşlı teyzeleri göze sempatik geliyordu, Kıbrıs’ı temsil eden 93 doğumlu kızcağızd...

Öyle zamanlar olur ki, başta kendini üzmemek için susarsın, koyu bir karanlığa bakıp sonunun gelmeyeceğini bilerek hemde. İçinde bir şeyler muhakkak sıkar seni, hele kalbin buna hiç gelemez, kırılır pul olur. Öyle anlar var ki, söylenecek o kadar söz olur ki... Sen susarsın, o üzülmesin diye, sen kendine ağlarsın o bilmesin diye. Hep onun için harcarsın kendini, yinede kaybedersin, zaten alışıksın dimi? Unutmanın mümkün olduğunu düşünürsek, size yemin ederim ki en önce canınızı yakan insanlardan kurtulmak isterdiniz. Akla geldikçe hüznün bedene çöküşünü kaldıramaz her beyin. Bir yerde sonra salıyorsun çayıra. Bide "tükürdüğümü yalamam" olayı var, kim tükürüğünü yalar ki? O tükürük hiç çıkmamış olsa ağzından zaten hep içinde kalacak. Daha bebekken kusmaya başlıyoruz oysa. Akıl bazı şeyleri hazmedemiyor sıçıyorsun ortalığa. Hep onun hatası yüzünden değil mi? Aman üzülmesin, aman kırılmasın, aman benden soğumasın diye diye, götümüzü yırtıyoruz. Kurşunun önüne atlayacak kadar da ...