Yazmayı öğrenmeye başlarken herkes kurşun kalem kullanır. O kadar barizdir ki hata yapacağımız, yanına da silgi iliştirirler ve hatta kalem tıraş. Silginin kuvvetini hatalarımızı sildikten sonra anlarız, kalem tıraşın cömertliğini de bize yazmak için tekrar şans verdiğinde görürüz. Eğer yazdığımız bir defter ise bize peşin peşin fazlaca şans vermiş sayarız. Hunharca, düşüncesizce kullanan yine bizleriz. Onlarda kendi aralarında ayrılırlar; çizgili, çizgisiz ve kareli olarak. Tercihi belkide bize bırakıyorlar? Çizgisiz kağıtlara o kadar imrenirim ki, onlar kadar düzensizliğe, rahatlığa, belki özgürlüğe, yada seçim hakkının oluşuna... istediğin yerden karala, hüküm senindir. Çizgililer de ideal eş tipidir. Tertip ve düzen onların anayasasıdır. Kareli defterlerle aram hiç iyi olmadı. Onlar sürekli bir baskı altına alma çabasındadır seni. Sürekli bir kafese tıkma derdi vardır. Baskıcı iktidarı elbet senin iyiliğin içindir ama hatırlatmakta fayda var, o kadar baskı ve yasak seni ters yol...