Ozturcos Blog

Eğer seninle hiç tanışmasaydım, hayatımda nelerin değişmeyeceğini sayıyorum şimdi. Öncelikle senin için yaptığım hiçbir şey olmayacaktı ne şiirler, ne sana verilmemek üzere yazılmış mektuplar nede senin için kurulmuş hayaller… Hiç biri olmayacaktı. Artık senin için bir şeyler yazmayı da bıraktım. Bana yeteri kadar kaynak olamıyorsun, seni yeterince sömürdüm galiba. Eğer birkaç dakika önce çenemi kapatsaydım seninle hiç tanışmıyor olacaktım ve eminim senin yerine bir başkası mutlaka olacaktı. Kader, benim için seni seçmişti… Düşünsene baştan yalan olduğunu bildiğimiz hayatın tamamen bizim kontrolümüzün dışında ilerlediği gerçeğini bilmek ne kadar zevk verebilir ki insana? Eğer seni tanımasaydım bunun farkına daha evvel varabilirdim. Seni görünce her şey tozpembe gelmezdi. Gerçeği bilmek bana ne kazandırırdı onu bilmek şuan istemiyorum ama ya da boşver. Tanışmasaydık birbirimiz için zaman kaybı olmazdık en azından. Hatırlaman gerekiyor birbirimizi övdüğümüz günleri, birbirimize film kara...

Öyle zamanlar olur ki, başta kendini üzmemek için susarsın, koyu bir karanlığa bakıp sonunun gelmeyeceğini bilerek hemde. İçinde bir şeyler muhakkak sıkar seni, hele kalbin buna hiç gelemez, kırılır pul olur. Öyle anlar var ki, söylenecek o kadar söz olur ki... Sen susarsın, o üzülmesin diye, sen kendine ağlarsın o bilmesin diye. Hep onun için harcarsın kendini, yinede kaybedersin, zaten alışıksın dimi? Unutmanın mümkün olduğunu düşünürsek, size yemin ederim ki en önce canınızı yakan insanlardan kurtulmak isterdiniz. Akla geldikçe hüznün bedene çöküşünü kaldıramaz her beyin. Bir yerde sonra salıyorsun çayıra. Bide "tükürdüğümü yalamam" olayı var, kim tükürüğünü yalar ki? O tükürük hiç çıkmamış olsa ağzından zaten hep içinde kalacak. Daha bebekken kusmaya başlıyoruz oysa. Akıl bazı şeyleri hazmedemiyor sıçıyorsun ortalığa. Hep onun hatası yüzünden değil mi? Aman üzülmesin, aman kırılmasın, aman benden soğumasın diye diye, götümüzü yırtıyoruz. Kurşunun önüne atlayacak kadar da ...

Kocaman bir liste yapmak isterdim fakat canını da sıkmak istemiyorum sayın okuyan. Hepimizin istekleri var. Küçük ya da büyük ama istemek zorundayız. Onlardan bahsetmek istiyorum biraz, dinler misin beni? Mesela en basit olaydan başlıyorum; Para? Para olmasaydı. Paranın yerini alabilecek farklı şeyler olsaydı. İllede elle tutulur şeylerden söz etmiyorum. Sen bana ekmek pişireceksin, ben sana teşekkür edeceğim. Aynı olay farklı kişilerce tekrarlanacak, bir döngü oluşacak ve paranın geçmediği bir toplum oluşacak. Şu dünyada çok zor değil mi? Parasız sokağa çıkamayan insanlar tanıyoruz. Para için insan öldürenleri görüyoruz. Çok basit düşünüyorum ve bu olaya çözüm bulamıyorum. Mevki, makam, unvan olmasaydı diyorum. Herkes harbiden eşit olsa, kimse lider gibi davranmak istemese. Ali'nin, benden farkı olmasa; Ben, Alilere küfür etmeyip, emir vermesem. Bir rica edilmesiyle gerçekleşse tüm hadiseler. Kandırmadan, incitmeden ve haksızlık yapmadan. Kul hakkı önemli bir konu nitekim. Y...

Bir “Bulutsuzluk Özlemi” şarkısıdır “Rüzgâr” bugün dinlerken takıldı dilime, akorlarına baktıktan sonra da çalmaya başladım gitarda. O kadar sade ki şarkı sözleri… en sevdiğim sözse “Ne olacak bu işin sonu, ne olacağım ben” Sonu belli olmayan bir oyunun içinde garip rollere bürünmüş, karşımıza kimin çıkacağını az buçuk tahmin ederek yaşıyoruz sonraki adımımızı. Garip bir serzenişte bulunabilirim. Bir kadın hayal ediyorum, benim boylarımda, düz saçlı, beyaz tenli, küçük burunlu, renkli gözlü, kan dudaklı, siyah saçlı. O kadar sade giyinsin ki ayakları çıplak kalsın istiyorum, o kadar hafif giyinsin ki rüzgârda savrulsun istiyorum. Bir de benim olsun istiyorum, onu o kadar kıskanmak ve hiç boğmamak istiyorum. Ellerini tutuğumda, kalbine dokunduğumda korkmak istiyorum “ya kaybedersem” diye. Beni sevsin istiyorum ama her gün söylemesin. Ara ara ve o kadar sessiz söylesin ki duymasın kimse. Bilmesinler beni sevdiğini, anlamasınlar hatta sezmesinler, dokunmasınlar… Çocukken sevmek is...

   Ortaklaşa bir şeyler yapmak, hele ki en sevdiklerinle yapmak, insana huzur içinde en rahat hazzı verir. Kendini güvende ve rahat hissetmen için onlara ihtiyacın vardır. Tamam her şey senle güzel, her şey sizinle güzel... Hiç düşünülür mü ki? Bu insan senle zaman geçirmek için nelerden vazgeçer?    En önemli işlerimizi aksatamayız. Adı üstünde işte... Bazı istisnalar olur, gerçek nedenler olur, yada hiç canın istemez de sana gelir arkadaşın. İhmal ettiği bir başka dünyası da vardır senin yüzünden, sen farkında olmazsın aldığın boğucu zevkin içinde... Hep yanında olsun istersin, ölene dek belkide... Karşılıklı olunca o hisler, sıkı bir kenetlenme olur birbiriniz arasında. Hiç bitmeyecek sanırsınız her an, bitecektir bir gün bir an...    Manevi duygular hep ön planda görünür. Sevgi, saygı vesaire işte... Maddi değerlerin bir önemi yoktur sözde. Galiba biri fakir, biri orta seviyede, diğeri zengin rütbesinde. Kim daha çok harcar? Evet zengin olana doku...