Ozturcos Blog

Bence yorgundu, ama gülüyordu. Belki, özlüyordu, ya da tamamen yalnızlığına odaklanmıştı. Kaygı dolu gözlerle bakıyordu sanki ya da sadece bakıyordu, öylesine. Hayran kalıyordu buralara, bence öyleydi. Bu şehre aitti o. Mutlaktı… Hayır, buğuluydu. Araf da mıydı? Kesin bir cevap vermezdi ki… Soğuktu zaten eli, yüzü. Üşüdüğünden değil, ya da dokunduğum için anlamış da değildim. Öyle bakıyordu soğuk ve renksiz. Ölüyor muydu? Beyaza yakındı gri tondaki gözleri, hep açıktı… Vişne çürüğü kadar koyu dudakları çatlamış ve kurumuştu, hava zaten soğuktu; o da öyle… Düzdü saçları ama dağınıktı. Yanaklarına kadar düşmüş perçemi. Beyaz tene yakışırdı kırmızı askılı elbisesi, kırışıktı ama güzeldi. Omuzlarından diz kapaklarına kadar iniyordu uzun sadeliği. Ayakları çıplaktı, asfaltı zaten ıslak ve sert! Elinde çantasını iki parmağıyla tutuyordu sanki bırakacakmış gibi her an, her an düşecekmiş gibi adım atıyor zaten, zaten düşecekti, tekti… Gözlerine çarpan sivri ışıklardan rahatsız olmuyordu. Bir...

İlk defa bir müzikal film seyrettim. İlk kez olduğu için mi bilinmez ama çok sevdim! Konusundan tut, görsellik, ses, dublaj, oyunculuk hepsi harikaydı. Daha iyisini izleyemezdim bu gece? Aynı zamanda bir Nicole Kidman filmi, onun yanı sıra Ewan McGregor’da vardı ki bu adamı şey benzettim ben Leonardo DiCaprio’ya. Film 1900’lü yıllarda Fransa’da geçiyor. Mekân olarak iki ya da üç yer var bunların en sıkça duyulanı müzikholdür. Genç bir yazarın oyununu sahnelemek için gösterdiği çaba ve bu çabanın yanı sıra edindiği gerçek aşk ağırlıklı olarak işlenir. Aşık olduğu kadın müzikholde geçimi fahişelik yaparak sağlamakta ve en gözde fahişelerden biri olmaktadır. Ana karakterimiz (erkek olan), diğer ana karaktere âşık olur ve bu aşk karşılıksız değildir. Her olayın sonunu şarkıyla bitirmek, müzikal filmlerin temelidir. Şarkılar bir yana, şarkıları söyleyenlerde olağanüstü ses hâkimiyeti var. Nicole Kidman bu kadar güzel miydi? Ve bir fahişe ancak bu kadar güzel olabilirdi. Genç ve yete...

Konusu itibariyle konuşabileceğim çok yönü olsa da film beklediğim kadarını karşılamadı. Uykusuz halde izlediğim için gözüme kötü görünmüş olabilir fakat konusu sağlam ayrıca sound-track'leri nefis... Detaylara geçiyorum; Basit bir aşk hikayesini anlatıyormuş izlenimi verse de, unutmanın mümkün olabildiğinde muhtemel yaşanacakları gözler önüne sürebildi. Kötü geçen ilişkilerin hafıza yer kaplamaması istemen, normal bir istek olarak karşılanabilir, bunun için yapman gereken "hafıza silicisi" işi yapan hekimlere başvurman olacaktır. Öyle bir hekim gerçekten olmalı mı? Unutmamız gereken kötü anılarımız, korkularımız var, ama unutamadığımız gerçeği de var. Her gün onlarla yüzleşmemiz gerekiyor, karşılaştıkça da onları daha yakından tanışmış, kaynaşmış oluruz. Yani korkularımızın ve kötü anılarımızın zaaflarını bildiğimiz sürece başımıza bela olamazlar. Düz mantıkla düşünürsek "Geri adım atmamak" denebilir bu duruma.  Anlık hırslarımıza kapılarak birçok hata ...