Ozturcos Blog

17 Ağustostaki deprem geldi hemen akıllara. Her geçen gün artan ölüm haberleri "dahası gelecek mi?" sorusunu da yanında getiriyor. Aynı süre zarfında yaşanan mücizevi olaylar ise biraz olsun akan yaşı azaltıyor. Saatler sonra enkaz altından sağ çıkan insanların nasıl bir psikolojiye maruz kaldıklarını anlamak zor. İzlediğim, dinlediğim her kanalda Van için yapılan yardım çalışmalarına rastlıyorum. Sosyal ağlarda çılgınca bir yardım çağrısı dolaşıyor. Ne kadarı samimi? Şu üzücü olayadan prim yapanların var oluduğunu bilmek acıya acı katarken, Van'daki depremzedelerin, gelen yardımlara şükrettiğini hissetmek kısmi bile olsa vicdanları rahatlatıyor olabilir. Çünkü emin değilim. Bilinen yerdeki video görüntüler yada fotoğraflar her şeyi mi anlatır? Birebir yaşayanlar... Onlara ne yapılabilir ki, acılarını dindirmek için? 1999 yılındaki Marmara Depremini hatırlamıyorum fakat geçtiğimiz günlerde yaşadığımız Van'daki deprem olayı bana, Marmara Depreminde ki acıyı hi...

Kocaman bir liste yapmak isterdim fakat canını da sıkmak istemiyorum sayın okuyan. Hepimizin istekleri var. Küçük ya da büyük ama istemek zorundayız. Onlardan bahsetmek istiyorum biraz, dinler misin beni? Mesela en basit olaydan başlıyorum; Para? Para olmasaydı. Paranın yerini alabilecek farklı şeyler olsaydı. İllede elle tutulur şeylerden söz etmiyorum. Sen bana ekmek pişireceksin, ben sana teşekkür edeceğim. Aynı olay farklı kişilerce tekrarlanacak, bir döngü oluşacak ve paranın geçmediği bir toplum oluşacak. Şu dünyada çok zor değil mi? Parasız sokağa çıkamayan insanlar tanıyoruz. Para için insan öldürenleri görüyoruz. Çok basit düşünüyorum ve bu olaya çözüm bulamıyorum. Mevki, makam, unvan olmasaydı diyorum. Herkes harbiden eşit olsa, kimse lider gibi davranmak istemese. Ali'nin, benden farkı olmasa; Ben, Alilere küfür etmeyip, emir vermesem. Bir rica edilmesiyle gerçekleşse tüm hadiseler. Kandırmadan, incitmeden ve haksızlık yapmadan. Kul hakkı önemli bir konu nitekim. Y...