Hepimizin sevdiği bir şiir en azından mutlaka bir mısra vardır değil mi kendini içinde bulduğumuz. Bunların tamamı kadınlarla ilgili gelir bana hep. Kadınların gidişleri, kadınlarına ulaşamama, kadınlara duyulan özlem. Kadınları terk eder ayrılık şiiri olur, kadınlarına ulaşamazlar yalnızlık şiiri olur şairlerin. Bizde doğuştan acı çekmeye meyilli doğmuşuz ya, hemen benimseyip şiirlerde ki kadınlara aşık oluyorsunuz. Öyle kadınlar aramaya başlıyorsunuz. Sonra bulamayıp elinizdeki biz kadınları vasıfsızmışız gibi yargılıyorsunuz. Haksız mıyım beyler? Bir kadının kirpik diplerine kadar sevildiği şiirlere aşık oluyorsunuz da biz karşınızdaki kadınları neden sevemiyorsunuz. Günümüzde ellerimiz çok mu cif kokuyor? O zamanlar çamaşır suları yaygın değil diye mi lavanta kokmayan ellerimiz suçlanıyor? Bizde bir eksik yok beyler siz şair gibi sevemiyorsunuz. Hiç bu açıdan düşündünüz mü? Neyse asıl amacım sizden yana olmak bu gün. Bir gün şiirleri karıştıyorum, işte bilirisiniz derinden etkileyen sözler falan. Bir an dang etti kafama hiç bir erkeğe yazılmış bir şiir göremedim. Uğruna şiir yazılan nice şair kadınların bile esaslı bir şiirleri yok erkeklerine. Hep adam olamamalarından bahsetmişler. Biz kadınlar sevmeyi mi bilememişsiz bir adamı iliklerimizden iliklerine kadar yoksa trip denen şey o milattan bu yana yüzünü göstermiş ve hep şiir bekleyen mi olmuşuz? Biraz egoluyuz vesselam. Çok sevmişiz de belli edememişiz. Hep beklemişsiz. Sevgiyi hak edene değilde hak etemeyene vermişiz sonra isimlerini adam olmayanlar olarak değiştirmişiz. Hala aşkın var olduğuna inanmam ama çok sevmek 21 yıldır vücudumda taşıdığım bir şey. Abisi olanlar bilirler belki. İlk aşktır genelde onlar. Onları örnek alırsınız onlar gibi sizi seven olsun istersiniz. Bazen bulur bazense bulamazsınız. Yine de onları adam olmayanlar kategorisine koyamazsınız. Çünkü iliklerine kadar sevdiklerini ve onların terk edildiklerini görürsünüz gözlerinizle.Hatta her defasında kırışlarının en büyük tanığısınızdır. Saf kalplerinin nasıl acıdıklarını,pencere kenarlarında oturmalarını,kendinilerini bir süre bulamamalarını korkuyla izlersiniz. Şimdi söyleyin bakalım sizce bu adamlar uğruna okkalı bir şiir yazılmayı hak etmiyorlar mı? İşin aslı ne şiirlerdeki kadınları sevin ne de şiirlerdeki adamlara aldanın karşınızdakinin kıymetini bilin. Neden mi? İhtimaller sarhoş olur...
