Yazamayınca kötü hisseder oldum.Bıraktım işimi gücümü geldim.Arka planda sevdiğim şarkılar çalarken bıraktım kendimi satırlara..Zaman denilen tek kelimeyi düşünüyorum.Ne kocaman bir kavram öyle o..Aslında düşünmemek en güzeli.Neden plan yapılır ki?Nereye yetişmeye çalışıyoruz?Neden sevdiğin birine sadece beş dakika ayıramazsın ki?Fondaki şarkı güzel değil..Değiştirdim..Doğru şarkılara yanlış insanlar yüklemek gibi hatalar yaparız.Hem de hep yaparız bunu.Sonra yanlış insanla beraber doğru şarkıda gider beraberinde.Yeni sesler ararsın..Buldun zannedersin ama aslında sen hiç şarkıyı sevmemişsindir..İnsanlar hep yanlış zaten..Doğru kim ya da nerede diye sorarım hep.En sevdiğim bölüm de bu işte.Kimse cevap veremez.Tiyatroda durum komedisi diye bir kavram vardır.Her gün bunu yaşıyorum.İçinde bulunduğumuz durum fazla tiyatral geliyor olsa gerek ki kimsenin gülmeye hali yok.Konuları fazla dağıtıyorum yazarken.Farkındayım.Aslında hiç toparlamak için uğraşmıyorum.Biraz dağınıklık iyidir.Gidenlerin bıraktığı dağınıklık vardır birde ki kolay kolay çıkılmaz içinden..Tüm yaralar kapanır klişesi yalandır.Hep açık kalacaktır.Bir yudum daha..Daha içten olmak istiyorum..Konu gittikçe derinleşiyor mu yoksa ben mi fazla derinlere dalıyorum?Umursamıyorum.Nasıl olsa biryerler de birleşirler..Gamsız olmamak lazım..Fazla ironik oldu..Hep derim..Sakinim..Bu kadar yazdıktan sonra aklıma geldi.Kardeşim,canım,herşeyim..Teşekkür ederim..Sayende yazıyorum..İyi ki varsın..
Ne düşündüklerini hiç önemsemedim.Etrafımdakiler öyle düşündüler çünkü öyle istedim.Küçük akıl oyunları diyelim biz buna.En sevdiğim şarkı fonda belirdi..Kelebek kadar ömrümüz var.Hemen başlayalım.Kaybedecek daha neyimiz var.Sevmek lazım..Hemen başlayalım..Nefes bile almadan..
Toparlanıp geliyorum..
