Güney Kore’nin müziklerinden bahsediyorum bu noktada. Müziğin ritmini sözcüklerin kalitesiyle sürdüren bazen çok farklı gelse bile dinledikçe melodileri beyne kazınan yeni bir yolculuktan.
Kore müziklerini dinlemeye başladığım dönemlerde gözüme ilk çarpan şey grup olayı oldu. Bizdeki gibi değil bu gruplar, oldukça farklı sahne showlarıysa oldukça kaliteli. Hatta öyle ki sahne performanslarını al klip olarak kullan. Verdikleri konserler konser denilen kelimenin en kaliteli temsilcisi. Solo söyleyenler de var kız grupları da erkek grupları da. Eğlencesine otur eğlen şarkıları ağlamacasına ağla. Birde Türkçe altyazılarını bulup da dinlersen başka da oluyor dinlemesi bu şarkıları.
Biraz geç tanımış olsam da şunu belirtmeliyim ki k-pop oldukça geniş bir dinleyici kitlesine sahip. Bir tek ülke içinde değil tün dünyada fazla dinleyici kitlelerini bünyesinde barındıran bir topluluk. Bu topluluğun bireyleriyse ayrı bir yaratılışta. Yenilik, cesaret, değişim hepsi onlarda. Bir albümde başka diğer albümde bambaşka oluyorlar. Sanatçılar sadece çıkıp şarkı da söylemiyor sadece. Danslar desen muhteşem sanatçı hem dansını ediyor hem de şarkısını söylüyor gümbür gümbür. Bir tek bunlar da yok adamlarda piyano çalanını mı istersin kemanını mı? Şarkı sözünü kendisi yazanlar mı arasın sahnede havada uçup zıplayanlarını mı? Sadece bunlar da kesiyor adamları kimisi radyo sunuyor kimisi TV programı kimisi dizi çekiyor kimisi sunucu.
E bu kadar bahsetmişken birkaç örnek vermeden de geçilmez, özellikle en sevdiklerimden. J
Super Junior – No Other SHİNee - Hello
T-Max SS501 – Love Ya
TVXQ-Catch Me MBLAQ – İt’s war
Younha - Run SNSD – Day Day Day
F.T Island – I hope CN Blue – Title Song I am Sorry