Bu sefer filme daha eleştirel bakacağımı düşünsem de yine de tam olarak objektif bakamayıp, kahkalara boğuldum. Filmle ilgili söylenebilecek ilk şey “ay lav yu” filmine bakarak, daha profesyonel olduğu net bir biçimde görülüyor. Gayet samimi bir film. Doğudaki kötü olguları da tatlı dille eleştiren güzel bir film olmuş. Sadece sırf insanları güldürmekle kalmayıp hem günümüze dair hem de geçmişle ilgili düşündüren anekdotlar bulunuyor. Böylece ülkenin gündeminde bulunan bazı sorunlara çözüm araması da filmin ayrı bir özelliği.
Senaryo için Sermiyan Midyat’ı tebrik etmek gerekiyor. Aynı zaman da filmde ki şivenin çok güzel kullanılması sebebi ile film ekibi bir kez daha tebriği hak ediyor. Küçük çocuk ilerde can yakar (eşek sıpası gayet sevimli ). Demet Akbağ için denebilecek laf bulamıyorum. Gerçekten izlemeyi özlediğimiz Demet Akbağ’ı gördük. En son “O Çocukları” filminde böyle şov yaparken görmüştük. Yeniden böyle bir oyunculuk şovu görmek çok güzeldi. Tek başına filmi alıp götürüyordu. Bana bu performansı Johnny Depp’İn “Karayip Korsanları”’nda ki performansını hatırlattı, onun gibi filmi alıp birkaç level atlatıyor. Film ile ilgili benim tespitlerim bu kadar.
Tüm sinemaseverlere iyi seyirler…