Bir kedinin gece yarısı dışarıda tek başına bulunması elbette normal bir şey değildi! Ürkek adımlarıyla ama telaşlı da olabilir adımları tam bilemiyorum otobüs durağına doğru ilerledi. Her dakika otobüsün geçtiği duraktan gece 11 gibi otobüsler daha seyrek geçiyormuş meğer... Kedi, her zaman bu saatlerde dışarıda olmuyordu haliyle. Kedi, şoföre kartını göstererek otobüsün ters koltuğuna oturdu. Dışarıya baktığında araba farlarının "vızımtırak hızımtırak" geçtiklerini gördü. Bu saatte bunca insan nereye gidiyordu? Gece yarısını geçmeden önce tramvaya binmeyi başarmıştı kedi; O tramvaya binerken akıttığı teri daha önce akıttığını düşünmüyordu. Düşünsenize; Son tramvayı kaçırdığını? Cebinde nakit parası da yoktu. Şansı yaver gittiği için sorunsuzca eve varmıştı. Bir ufak aksiliğin belkide hayatına mal olacağını biliyordu. Kullandığı toplu taşıma araçlarındayken yüzü hep yere bakıyordu, insanların yüzüne bakamadığını anladı. Neden olduğunu bilmiyordu. Sadece yere ve cam kenarında duruyorsa dışarı bakıyordu. İnsanlardan korkan bir kedi.
Gece yolculuğu yaşayan kedinin gözünden İstanbul.