Canınızı yakmadan intihar etmenin yollarına bakalım; Kullanmayacağımız malzemeler arasında kesici, delici ve ateşli-patlamalı aletler olmayacak. Peki, ne olmalı? Bu konuda en sevdiğim yöntem gaz koklayarak ölmektir. Yavaş yavaş, sindirerek mis gibi hem de kansız, ortalık batmadan temiz ölüm. Hani az daha kaliteli ölüm isterseniz piknik tüp yerine büyük tüplerden kullanın. Olmadı doğalgazdan sızıntı falan olsun. Soba dumanından zehirlenerek ölmeyin o çok fakirce olur. Havasızlıktan ölmek, yani boğularak ölmek tavsiye edilesi hallerden değildir. Ne o öyle, ölürken saçma sapan hareketler falan? Yüzünüze yastık bastırarak sizi öldürmeye çalışan kişiye de zorluk yaşatmış oluruz. Denizde boğulmakta hiç zevkli olmaz ki… İçine su kaçar, sonra adamın biri gelir, cesedine suni teneffüs yapar maazallah! Hem bu can çekişerek ölmeye girer. Geçelim… Daha önce denemediğim için bunu tam olarak bilemiyorum fakat; Hocam gökdelenden atlamak nasıl fikir? Patata! Diye ölüvermek? Yok yok! Bedenine zarar verir baya, organlarını toplamak zorunda kalırız sağdan soldan, sonra çocuklar görür, psikolojileri falan bozulur. Buda olmadı, ne yapmalı?
Caddeye atlayıp hızla ilerleyen araçların altında kalmak? Şehirler arası yolculuk yaparken kamyonun kasasından atlamak? Paraşütle atlayıp paraşütü açmamak? Suya dalıp bir daha çıkmamak? Kendini bıçaklamakta olmaz ki… En karizmatik duranı, kafaya tek el kurşun sıkmak arkadaş! Çok sade ve etkili olur. Haberlerde bile ağır bir yer kaplar. Tamam, hadi ölmeyi becerdik, öldük gittik, ne oldu şimdi? Kuru kuru ölünür mü olum! “İntihar Mektubu” yazacağız birlikte…
Mektuba başlarken atacağımız başlık genel kesime hitap etmeli. Bir kişi için ölünmez bunu biliniz. Örnek olarak; Sevgiliye mektup yazıp intihar etmek, çok saçma lan!? Annene babana kızıyorsun intihar ediyorsun. Mektuba ne yazacaksın ki bu durumda? “Anne o çok istediğim kırmızı fermuarlı çantayı almadığın için çok sinirliyim sana, hayatımın anlamı olacak olan o çanta benim olamayacaksa şu dümbülek hayatta yaşayamam!” mı yazacaksınız? Boşa intihar olur yapmayın etmeyin ya. Başlığımız şudur: “Sevgili insanlar!” içerik olarak neler yazabileceğimiz hakkında da bilgi vereceğim. Bir sonraki paragrafa geçiniz.
Öyle uzun uzun yazmanıza da hiç gerek yok, tüm derdinizi özetleyen cümlecikler kullanmanız olayın gizemini artırır. Düşünsene senin ölümünün ardından tüm polisler, dedektifler olayı aydınlatmak için seferber oluyor? Neyse, tüm insanlığa öğüt verici bir cümle kullanılması şarttır. Eğer kendi cümleniz olursa diğer nesillere aktarılabilir. Yani, evet biraz özgün olunuz, kendi cümlelerinizi kullanınız. Tek paragraflık mektubumuzun sonuna kesinlikle isim yazıyoruz ve kesinlikle tükenmez kalemle yazıyoruz, el yazısı olması şarttır. Anlaşılır ve tane tane kelimelerle yazacağımız mektubumuzun A4 kağıdına yazılacağını da hatırlatmak isterim. İşte benim intihar mektubum aşağıdaki gibidir:
Sevgili İnsancıklar!
Doğduğumda benimde bembeyaz bir kâğıdım vardı, karalamak için sabırsızlanıyordum. Kalem tutacak kadar büyüdüğümde hep gördüklerimi yazdım, düşündüklerimi yazamayacağımı anladığımda kalemi kuyunun dibine attım. İnsanları değiştirmek için zaman harcamak istemedim. Bu değişim milyonlarca yılı bulabilir. Herkes gibi olmaktansa, hiç kimse olmayı tercih ettim. Kinden kararmış kalplerin etrafı zifiriye çevirmesinden hep nefret ettim. Benim yokluğumu kimse hissetmeyecek, o yüzdende ölmem kimseyi rahatsız etmeyecek. Sadece cesedimi ortadan kaldırın, kirlenmesin. Nice beyaz sayfam daha varken sadece bir tanesini kullanmam, belki de kullanmak zorunda kalmam, benim içinde en iyisi olmuş olacaktır. Gülerek ölüyorsam, ben ölüyorumdur...