Şu ilk satırları yazarken zorlanıyorum dostlar. Hızımı yakaladığım zaman da pek durmuyorum. 12 senedir aynı hızla devam eden eğitim kariyerimin 13. senesine geçmiş bulunmaktayım. 2011-2012 Eğitim Öğretim Yılı içerisinde ilk üniversite deneyimimi yaşayacağım. Diğerlerinden kesinlikle çok farklı olacak. Neredeyse yeni bir hayata geçiş sürecim sayılabilir. Bu zamana kadar (12 eğitim yılı) İstanbul'da sürdürdüğüm ilk ve ortaokul serüvenimi, üniversite hayatına geçiş yaparak şehir dışına taşımış oldum.
Yeni adres: Antalya!
Akdeniz Üniversitesi - İletişim Fakültesi - Radyo, TV ve Sinema Bölümü öğrencisi olarak yazıyorum artık. Sıfat değişimine de uğradığımı hatırlatmalıyım. Nitekim "üniversiteli" denmeye başlandı bile. Muhtemelen dört yılımı ayıracağım fakültemi, gittim, gördüm, beğendim sıra sevip, bütünleşmede. Kendimi öyle hırslı hissediyorum ki; Hani gören bölüm birincisi olacak sanır beni (hem niye olmasın?) bir an önce derslere başlamak istiyorum. Umarım iyi bir birikim elde edebilirim.
Üniversitenin kampüsü de oldukça geniş, oldukça içi dolu gözüküyor. Dört yıl aynı ortamda kalacağıma göre yaşadığım yeri sevmeliyim dimi? Epeyce yürüme yolu var, sabah yürüyüşü, akşam yürüyüşü yapılabilir hihi. Çeşitli spor alanları da mevcut. Olbia çarşısı da öğrenciler için en ideal yerlerden. Kütüphanelerini gözüme büyük eldi fakat söylentilere göre küçükmüş, amma ve lakin "kütüphane içerisinde bulamayacağın kitap yokmuş" dediler, inandık. Göreceğiz artık.
İstanbul'dan ilk defa bu kadar uzun süre ayrı kalacağım için hafif hüzün var. Gerçekten özleyeceğim şeyler arasındadır. İçindekiler zaten başka bir hazine... Dostlardan da ayrı kalacağım, e yeni dostlar edinme vaktidir vakit! "Oraya gidince bizi unutursun?" sorusun lütfen yöneltmeyin uzağa gidenlere. Koyuyor lan alttan üsten. Siz unutmazsanız, biz hiç unutmayız hihi. Yine bir şart koşuldu fakat, her şey karşılıklı güzel. Ailemden de bu kadar uzun süre ayrı kalmamıştım daha önce. Gerçi yatılı okul tecrübem var fakat nede olsa İstanbul içiydi.
İstanbul-Antalya arası otobüs ile 12 saati buluyor, uçak ile 65 dk kadar. Çokta uzak sayılmam. Hele ki buraları hiç aksatmayacağım :) Ben vedalaşmaları da sevmiyormuşum demek ki... Çoğu kimseye haber bile vermeden gidiyorum. Minik bir veda sayılır bu. Bayramlarda, tatillerde falan İstanbul'dayım, merak etmeyin (eden var mıdır ki?) Kocaman hoşça kalın!
Yeni adres: Antalya!
Akdeniz Üniversitesi - İletişim Fakültesi - Radyo, TV ve Sinema Bölümü öğrencisi olarak yazıyorum artık. Sıfat değişimine de uğradığımı hatırlatmalıyım. Nitekim "üniversiteli" denmeye başlandı bile. Muhtemelen dört yılımı ayıracağım fakültemi, gittim, gördüm, beğendim sıra sevip, bütünleşmede. Kendimi öyle hırslı hissediyorum ki; Hani gören bölüm birincisi olacak sanır beni (hem niye olmasın?) bir an önce derslere başlamak istiyorum. Umarım iyi bir birikim elde edebilirim.
Üniversitenin kampüsü de oldukça geniş, oldukça içi dolu gözüküyor. Dört yıl aynı ortamda kalacağıma göre yaşadığım yeri sevmeliyim dimi? Epeyce yürüme yolu var, sabah yürüyüşü, akşam yürüyüşü yapılabilir hihi. Çeşitli spor alanları da mevcut. Olbia çarşısı da öğrenciler için en ideal yerlerden. Kütüphanelerini gözüme büyük eldi fakat söylentilere göre küçükmüş, amma ve lakin "kütüphane içerisinde bulamayacağın kitap yokmuş" dediler, inandık. Göreceğiz artık.
İstanbul'dan ilk defa bu kadar uzun süre ayrı kalacağım için hafif hüzün var. Gerçekten özleyeceğim şeyler arasındadır. İçindekiler zaten başka bir hazine... Dostlardan da ayrı kalacağım, e yeni dostlar edinme vaktidir vakit! "Oraya gidince bizi unutursun?" sorusun lütfen yöneltmeyin uzağa gidenlere. Koyuyor lan alttan üsten. Siz unutmazsanız, biz hiç unutmayız hihi. Yine bir şart koşuldu fakat, her şey karşılıklı güzel. Ailemden de bu kadar uzun süre ayrı kalmamıştım daha önce. Gerçi yatılı okul tecrübem var fakat nede olsa İstanbul içiydi.
İstanbul-Antalya arası otobüs ile 12 saati buluyor, uçak ile 65 dk kadar. Çokta uzak sayılmam. Hele ki buraları hiç aksatmayacağım :) Ben vedalaşmaları da sevmiyormuşum demek ki... Çoğu kimseye haber bile vermeden gidiyorum. Minik bir veda sayılır bu. Bayramlarda, tatillerde falan İstanbul'dayım, merak etmeyin (eden var mıdır ki?) Kocaman hoşça kalın!