Bizim mahalle böyle biraz yokuşumsudur. Kalemiz, bulunan eğri büğrü bir taş ve kaldırım kenarı arası bir yerdedir; Tek direkli kale. Kaleci gönüllü yada sayışarak seçilir. Bir daha da kaleden çıkmaz :) Oyuncular ortalama 5-6 kişiden oluşmakta ve hepsi tek başına mücadele etmektedirler. Oyunun adından da anlaşılacağı gibi golü atan şahıs bir üst tura çıkmaktadır. Son ikiye kalan şahıslar arasında gol yapamayan kişi elenmektedir.
Bir üst turda da aynı kurallar geçerli olmakla beraber heyecanda artmaktadır. Asıl konuya gelmek gerekirse; O zaman ki hırsım ve mücadele isteğim (şu an pek yok) oldukça fazlaydı. Evde babamdan sonra en kaslı birey bendim, özellikle bacak kasları itibariyle. Oyun esnasında bu hırsımı hiç kaybetmeden oynardım ve gol atıp kenara çıkmazdım, oyunda kalır tekrar gol atar çıkardım. Kendime güvenirdim çünkü güvenirdim işte :) son ikiye kalmayacağımı bilirdim, nitekim sadece bir kez kalmışlığımı hatırlıyorum.
Final turuna gelindiğinde ise; gol atan çıksın prosedürü devam etmektedir. Bazen minik kural değişiklikleri yapılırdı. Final turunda gol atan çıksın yerine 3 gole ulaşan şampiyon olsun mantığı benimsenmiştir. Çünkü bunun adı finaldi ve hak edenin kazanması istenilirdi.
Sayısız "Gol Atan Çıksın" şampiyonluğumun olduğu kalın harflerle belirtmek isterim. Şu an bana tek faydası hatırladığımda suratımın ortasında gülümseme tepkisinin hayat bulmasından ibarettir.
Sokak Oyunları / Gol Atan Çıksın